Ozan Efe Şiirleri - Şair Ozan Efe

bu gün başkaca
kışta köz gibi gülsen
gamze kocaman

görür gibiydim
düşlerimde misin hep

gelin olmuş süslenmiş
katmerlenmiş söz olur
ışımış ay beslenmiş
sarhoşluğu tuz olur

dostun sandığı gibi

saçları alaz
dudakları bal kiraz
ağladın biraz
yitip giden yıllara

tükendi ömür

kısık gözü aynadan
gerçeği kaplamadan
düşün sözü oynatan
merceği toplamadan

yaşamı başka biçim

kişiliğine ket vuruş
anlamasına engel
sanrı sancılı duruş
kestirmesine çengel

buz içinde bir yanım

kişiliksiz güvendiğin
burnu dibine bitecek
boşuna mı sevindiğin
kaybolup nere yitecek

cam buğusuna yazılan

kışımlanmış acımı
aldı bağrına bastı
ilkyaza tak tacımı
tazecik cemre astı

cıvıltılara sesti

her tepenin ardında
gönlünde yatanı var
çekeceğin gardında
boş yerde atanı var

sevişimden aslım ne

dost bağı silinmeden
istediğin selde coş
doğruluk bilinmeden
istediğin telde coş

can bulduğu yaşamı

iyi olsun dünya dileğim budur
perdeler çekilsin yeni yılından
bağışlansın kişi tutun dalından
yaşanılası an oysa zor mudur

sevgiye dolunca dur demesine