Ozan Efe Şiirleri - Şair Ozan Efe

dudağında bal
yüreğinde gül mü var
her soluğumda
soluduğum ereğim

şiirimde can

avazınca bağıran
erken gider düşüne
sanki onu çağıran
erken gider düşüne

karanlık kente kaygı

dün yağmur doyasıya boyadığım hüznü
silip attı yalnızlığımı bana bıraktı
buz gibi serinliğe
yolları doldurup ırmak gibi aktı
dolu değdi meyveleri yaktı
duldasında gizemiyle

Yârin gülüşü
Duruşu bakışı
Sözü akışı
Beni güldürür

De

bilinse nereye niçin takıldığı
sütçü beygiri gibi dönüp durmaz
olduğu yörüngede içinde
gülücüğünde yapaydır sırıtır
incecik bir sızı altüst eder
kalabalığından dağılır birden

bu yılın öteki yıllardan farkı
rahmeti bol olması
mart nisanda
toprağın yağmura doyması
tavını bulan ekin şahlandı boyunca
yetti yattı

uzun sürmeyen
birkaç günlük oynaşır
kelebeklenmiş
ertesi unutulan

düşürdüğünde

eşdeğerde değil ki sevdiğim dediği söz
öpücüktür kadife ellerden yumuşacık
tenine köz değmişe ciğerde sımsıcacık
özlemenin bedeli ödersen yaşında göz

ansızın çıkagelir nedensiz oluşunda

nerde bulursun desem
pek zayıftır hendesem
gözüm görür gönlüme
girer miydi ha desem
.
eşeğin gözü güzel

Eşeği yolunda sür
Döşeği çulunda gör
Dağında dağın olsa
Aşığı çölünde sır
.
Gözlerinde sürmesin