Ozan Efe Şiirleri - Şair Ozan Efe

de bildiğini
yüzünde ki pırıltın
ülke gibiydi
dilin dağın şırıltın

gözünden uzak

su içmeden esridim
dilimi de çözüp git
özleminden eridim
yelimi de çözüp git

dünyayı boşaltacak

yalnızlığım kanar mısın
aldatsam seni
gidip gelen deli gibi
sevsem seni
teninde yanar mısın

sevi adında
bir çocuk mu sevdiğim
sevgi tadında
al gocuk mu sevdiğim

yüreğimdeyse

süremlerden güz
yaprak dökümünde
tadı kaçtı sevmenin
ardı ardına başladı göç

düş sağır lâl yollara

aradan şiir yazsam
karınca karınacak
üne daha beyazsam
sarınca sarınacak

toprağa filizlendim

inceciğe ser yelin
esintisine kaldı
ucu kılağı yalın
eğreltisine daldı

bilincindedir kalem

ölmeyi isterse kimse duymadan
dalında kaçarsa yaprak doymadan

güz zamanı irin hep karnındadır
depreme kibirsiz hiç zannındadır
söyler misin kimi kim yanındadır

arı gibi petek yapar
dalından gül bulaydı
yar yılan olsa kapar
salından öl bulaydı

engel dinlemez geçe

saçak altına
yuva ören kırlangıç
özledik seni
haydi çığlığını at

yaşamak güzel