Ozan Efe Şiirleri - Şair Ozan Efe

bilirim yoz karanlığı
ışığından önce miydi
yelinde boz boranlığı
aşığından önce miydi

yakana kirdi boşasın

öncesi ateşten zor
özlem düşe yüreğe
damlacıkta alı kor
sonrasından ereğe

hüznüne dolanası

öncesizliği
bilebilir miyim ki
orman kokuyor
evinin çevresinde

esrir gördüğüm

önce sözü uçurdun
ateşinden köz oldu
sonra özü uçurdun
sessizliğin buz oldu

gece göğsünde uyur

gittin gideli
bu adam hep yalnızdı
ben tanığıyım
önce yanmazdı yandı

yarası azdı

ondan sana sarıldım
can sıkıntısındandır
çıdamından yarıldım
san yıkıntısındandır

bahar dala öykünüz

sesini kısar geceden
korkuların çekilince
dudağına yarığından
kokuların dökülünce

tespih tanelerin gibi

ah
nice
beklesin
gelir diye
onca yarası
acıda kıvranır

sabahı zor etti dün
midem alaboraydı
gece zırıltı gündün
gelen gözü karaydı

çarptı tersiyle şöyle

özleyişim bitecek sandığına yan
ışık ol yarından gecemden yıldız
eser bahardan hecemden yaldız
yaşama sevincin de gülümseyen

gülün bahçesinden çiçekle gülüş