Ozan Efe Şiirleri - Şair Ozan Efe

bahar geldi geçiyor
yumru çiçek açıyor
başıma taç ettiğim
benden bile kaçıyor

yoluna bakar oldu

başımda amansız ağrı
yorgun seher omuzuma yük
güneş değmeden tenime
giriyorum altına yorgan büyük

acının ucundan tutabilsem

başımda anla
yastığına koyunca
her akşamla
sevgisine doyunca

gözlerinde fer

kullanılmayan yoldur uzayan sokağımız
durduğum pencerede yaza gelmiş kokusu
yalpalanır tül perde taze çelmiş dokusu
kollanılmayan koldur tozayan şakağımız

tını başımda oyan yansır gözümde perde

dört süreme açıla
anadolu gülüyüm
kokusuna saçıla
anadolu gülüyüm

duygulu olan sever

boşluğa dolunca zaman
acılar soluyor yürek
kama yarasında seven
koluna solluyor sürek

bulut düşer miydi yere

an
boşanan küheylan
zembereğini
kurmayan

an

sesin sesime değer
cana can olduğunda
ses nefesime ciğer
kana kan olduğunda

iki yüz küsur sürem

al sana şiir
sevgi iksiri nehir
belki kim bilir
olunur muydu mahir

büyülü bakıp

kırılmış yüzü
gözün renginde midir
boynunda izi
an ahenginde midir

kış uykusunda