Ozan Efe Şiirleri - Şair Ozan Efe

sarpa sarınca
iki dudağın ucu
kelebekledir

alma yalnızlığına
gecene gündüzüne
dalma dınızlığına
ovasından düzüne

ağlayabilseydi ah

gecenin sonunda mı
ay sinik dağ ardıma
şayağı donunda mı
hay sınık bağ derdime

geçmişe donatmadım

almaz yanına sesini
inadına sessiz gidişi
korumamış ensesini
geçe şaplak gidişişi

başları ve ayakları

alnımda geçtiğin yol
yıllardan tez geçtiğin
tornadan biçtiğin kol
dallardan yaz seçtiğin

her rengine bürünmüş

an geçti
epey geçti yar
tan yeri bakır çalığı
saklandığın oda
gizli mi bende

an gülü açar solar
sessizliğe çığ olur
karanlığa da dolar
ıssızlığa çağ olur

duyulmaz mı feryadı

kışın serinliğinden
sıcak anılardayım
kuşun derinliğinden
kucak anılardayım

yaşadığımız taze

anımsadığımca vardın
hüznümden sığdırdığıma
gözlerin ellerden sırdın
özümden yağdırdığıma

salsaydın elin elimden

deli çocuklardık başıboş alan
anımsadığımda yollar bizimdi
sevgiye dolardık geride kalan
anımsadığımda göller bizimdi

dalardı dedemiz gelinceye dek