Ozan Efe Şiirleri - Şair Ozan Efe

eser yelinden bahar
kavaklarında coşar
ateşinden tüter har
başlar alanda koşar

toprağa bin bir çeşit

ekin biçilirken tin
bolca ışık alır mı
zamanı çelik kitin
yalnızlığı kalır mı
köylü köyüne
evli evine

Eşikteki yünü kola dolamış
Çevirdiğine iğ kirmen olaydı
Kudreti süzülür cila yalamış
Ela gözlerine sürmen olaydı

Sarı saçlarında kakül sallanır

Batan güneşe bakın
Düşler güneşe akın
Belki de yarınadır
Belki yarından yakın
.
Gün ışığı akıyor

harman içinde harman
tezeğe derman sarman
nereden bulursunuz
boşuna mıdır sorman
.
Sığır saldım gezeğe

esen deli yelin sustuğu mu var
yine sabaha dek kapıyı yordu
önünden gideni koşturur kovar
aklı başa gelse hep soluyordu

ardına yağmuru yağdırıncaya

hep sağlıcakla
hep sağlıcakla kalın
sağlıkla kalın

sağlıktır işin başı
yoksa da ilaç taşı

esen misin içimde
gözde alabildiğim
dağılırsın hiçimde
özde dolabildiğim

süzüp öte göründü

eridiğim boşuna mıdır
soğuğuna tepki duyan
gülümseyişin camıdır
kalkacak ardıla uyan

koşuşturmanın ertesi

saklında olmak
bir kaşık suda boğulmamaktı
sevdiğinin yüreğinde
soluk alıyorsan eğer

okul çantamı neylersin