Ozan Efe Şiirleri - Şair Ozan Efe

büyürse öykü
biri birine derken
birilerine
dek uzadıkça uzar

cımbızlasaydı

yar yaren ile
değeri bilmeyene
usla gizilde
bilip te dolmayana

acıyı silip

farklıydı dağınıktı
yüzünde anlatımın
dörtnalaydın çıktı
düzünde kıratımın

yitirilmişti çokça

uykuya belediğin gece
yokuşa tırmanan zor
bir tabloda kapalı göz
bir tıkla açılan koca kapı
fesleğene büründüğün koku
saçların karasında yok oldu

sevdayı kanlıca yaşla ıslayıp
bir solukluk sevi uğruna düşme
kirli ellerinde taşa toslayıp
bir solukluk sevi uğruna düşme

düşümden uzak dur terkedip gittin

bir şeycik yapamamış yılgılardan katlanır
yalnızlığından aşkar sardı yalçın kayalar
dalından kopamamış kılgılardan çatlanır
var mı dahası kuşkun yolda kaldı yayalar

dağından kaval sesi düşünmeye geçince

bir
sevda
kelebek
kanadında
parmak ucuna
değiveren şeydir

yazılan adın silinmiş
göreceğin ardı yakın
zor olasılık bilinmiş
ayrılık öpüşün takın

dar çevren dilinişine

geçti murat almadan
bir şey anlayamadı
denize şıp dalmadan
bir şey anlayamadı

boşuna mıdır hayat

öküz damda siz damda
sabır mı var adamda
sararıp da solmuş mu
uzanıyor odamda

öküz dört gün ahırda