Ozan Efe Şiirleri - Şair Ozan Efe

ayrılık öpücüğüydü
senden aldığım armağan
gecenin durduğu an
ne yağmur ne bahardı
yüreğimde ki hardı
karşılaştığım ahardı

ayrılık otu
ayrık otu dibinde
baş ucundaysa
yüz görümlüğü ölüm

ay ışır yine

minicik nokta
evrende asıl duran
alan noktaydı
doğarken yalnız kalan

döl yatağından

serilip yatmayasın sıcacık yatağında
yaptığınız rezalet karşınızda öğünün
sistemi laçka edip çokçasın da yerilip
düğünün kutlu olsun bayramı erteleri

ağıtlardan yakınız isterseniz kınadan

beden dilin çıkardığı
dur duranda ok seni
kaçı sezdi yakardığı
yer yerinde fok seni

kalıbına giremedim

kan
akar
sıyrığa
gürelerek
ağır aksağı
dolana enine

kırpıştırıyor bakarken
bayrama değiyor şimdi
seviye doygun akarken
bayrama değiyor şimdi

içimde gündüzü akar

kardeşliğe köprüyse
bayramlaşalım şimdi
inançla hoş görüyse
bayramlaşalım şimdi

başında kardeş eli

incilerini dök
düşünme hemi
ne değeri varsa
sızmadan bekle istersen

gözlerinde akşam iner

ettiğin yanına kâr
kalır diye bekleme
gerçeğe kurşun zarar
ölür diye bekleme

elin bulama kana