Ozan Efe Şiirleri - Şair Ozan Efe

bu günü koy yarına ser
gözlenmiş günle batarken ufkunda yanar yüreği

senin gerçek dediğin
yalana çıkar demem
bilse ne halt yediğin

onca sarsılan ülkem
kalkabilmeli dimdik
aymazlığına muhkem
astarı yüzünden dik

yapaylığından güler

Bu kavga doğuştandır, Habil’i Kabil’i gör
Ne dünyam ne ahiret, çıkarım önde çıkar
Bana ne kalır bilmem, çalının dibinde kör
Kendime emin isem, yıkarım günde yıkar

Özelin yola yöntem, Allah neyi verdiyse

dizilir dizilerden
para edecek şeyi
incecik yazılardan
yara edecek şeyi
nasırları ısırdıkça yüreğini
küçük anılar düşer küçüklüğünden

ağrıdan ağırca
belini ağrıttı
kapandırır gece
eli alnı başında
sabahlar mı olur
yazmak zor arkası yoksa

duran yok
herkes koşturuyor
yusuf duran
seni sormadım şimdi
solduran olma dost

sevi de kördüğüme
çözüm bulunur muydu
geride gördüğüme
sözüm bulunur muydu

kırılmana üzüldüm

nereye çıkar bu basamaklar
nereye iner bu ayak sesleri
saklanamazsın görürler seni
de dense korkarsın aniden
ensende duyarsın soluğunu

damı dört duvar
özlenir mi ranzalar
gözyaşı dolar
bulutlar kaynayınca

sulara değer

dağların annacında
kırda çiçek uçunca
barışmalı acunda
ayşe inek sağınca
bulut güle değince