Ozan Efe Şiirleri - Şair Ozan Efe

acım sevdaya karışırken
sırtıma yük değil
düşten gerçeğe düşerken
çok büyük değil
akan sulara erişirken
dal deynek değil

bu dibek taşı
gidişti sırtı kaşı
bize gelir mi
geldi geçti yıl başı

an atındasın

bozguna uğrayınca
dökülür hasat anı
önüne doğrayınca
menekşeye kokanı

yeğnileşir gülüşle

girilmez deli çaya
bozu bollanıp gider
bezeli doru taya
tozu kollanıp gider

sevdiğinde vefalın

bu acıyla yaşar dediğim gibi
sol vurup sağınla düşüresiye
zehir olur bilir yediğim gibi
yol durup dağınla üşüresiye

yokuşu ağarken nasıl önerim

bozuna bulandığın
sırada bekliyorken
karanlığa yandığın
arada tekliyorken

kördüğüme inmişin

buğulu gece
oturur gözlerime
kuyuda hece
batırır özlerime

buğulu gece

gülücüğün sunar salacak
ardında gözü nemli yakarı
yeni bir uğurlanışta gidişi
ne fark eder er ya da dişi
bu gün oysa yarın sen
ya da ben bizim oğlan

sev birisini
delicesine sevse
adı dolanır
dilinden hiç düşürmez

güzel haşarı

bir çatal uluydu
bahçemde ki kiraz
göz üç saplı aradı
bulamadım ki

korku karanlıkta çoğalır