Ozan Efe Şiirleri - Şair Ozan Efe

ucunda dalı
buda tomurcuklansın
zamane yeli
sevinç yavrucuklasın

sızımdan aldın

karanın güzelisin
rengindesin şarabın
buranın özelisin
cengindesin yar ab’ın

özgürlüğe koşunca

kuytusundadır
karanlığında gizi
imlenir yürek

kuyusundadır
yaralıdır dert izi

bahara dayansın seven yüreğin
gün akşama kalmaz gelirim dedi
senden başkasına güven ereğin
sanış salar salmaz gelirim dedi

doluya değmeden çiselesin gün

sıyrılabilsem
yalan dolu gözünden
gelirim hemen

başıboş kalsam
bir sevda masalına

suslarını topla üst üste
sonra savur göklere
karışır mı gazellere
uzaklardan esintiler
yağmurla hazanla
gelir gönlünüze güzle

dağdan aşarak
kem gözlerden taşarak
kucaklaşarak
geliyorum gül artık

uykudan uyan

gelmeyeceksen bir daha
ağzına kilit vur öyle git
aydınlığına kamaşmasın
yalın kat yalnız durulursun

bilmeyeceksen kıymetini

geceleyin hep
koyulduğu zamanda
uyanır sese
kapıdan gelmiyorsa

neden belirsiz

koyu yalnızlık sardı
yokluğundan öteye
alın yazım yasardı
yıllardan aldım teye

sensizliğin ılgası