Ozan Efe Şiirleri - Şair Ozan Efe

susuşunda
gözlerin dikilir gözlerime
üveyik çırpınışında
yağmur yağışında
saçak altı tıpırdayışında

kulağında soluk şiir
fısıltılı baharın yeli
yorgunluğunda yeşil
çevresinde pervane

gözünü okşayan gölge

gece gizemi yıldızların saçında
yuvasız kuşlar göç yollarında şimdi
yüzün silinir avuçlarımdan sessiz
adın unuttu karanlığından kayıp

sözcükler dizdim oluğumdan süzülen

yanan yürek sorgulamalı
neden yandığını
toz duman içinde yitmeden
yollara düşmemeli

sürüden ayrılmalı mı

yüreğimde tıpırtın
suskunluğuna değer
gözlerimde kıpırtın
suskunluğuna yığar

sınır dursa aradan

acısından geçmişken
sürüp durma önüme
özlemden erimişken
sus kudurma yönüme

keşke dedikçe aklım

madalyon değil boynuma taktığım
öptüğün yerde gülüşlerin
yaksavma sevişlerinde
yorgun düşer yüreğim
borç verdiklerimden alacaklıyım daha

kekik kokusu
sarınca çevremizi
ayrılık rengi
çekti perdelerini

gökyüzündeki

çivilenen göz kentin duvarlarına
tek benzerliği karma karışıklığı
bakışlarınla ayak altına düşer
avuçlarında sevi belirsizliği

kundaklı ömür dün keçedeydi sırtı

yaylası serin
kıyıları mavice
temmuzda yanar
bunaltınca da kavi

nem ağır-sıcak