Ozan Efe Şiirleri - Şair Ozan Efe

kan çanağı şafakta
ısırgan bir dalandı
can sunağı afakta
yürekten gir alandı

yaz dönencesi ömrü

bulutlar ağdığında
yağmuru yağdığında
ıslak toprak kokusu
doğaya yaydığında

ayakkabından çamur

boğaz sıkan düğüme
ilmeğin atan gecede
cerenin kaçışı boşuna mı
gözbebeğindeki titreme
ışık hızındaki gölgesi

ışıkta yazamam şiirimi
gözüm yaşarır kamaşır
karanlıkta da göremem
gökten mora renk tutkum

gri bulutlara yığılmışta

ısar kendine toprak
yazıda daha beyaz
kuruca diner yaprak
yere çaldıkça ayaz

mavinin değdiği su

kararsızlığı
karara erinceye
gizinde saklı
gözünde görünceye

anka kuşuydu

ırmağı kenarda bulanıp aktı
dörtnala yel gibi gidişineydi
seline suyunda ulanıp yaktı
ala göz sel gibi didişineydi

kutsalı bürünür yeşilde alı

dama tıkılan
adamı adam eden
avucu kokan
irem bahçesi gülü

önceden kalkan

yeşil bakışa bahar
mavi gülüşe deniz
yüzüme ısınır har
uzaklarda gideniz

bahar dalına çiçek

kumula gömülesi
yaratılmışa sürü
kamburuna lülesi
zar atılmışa yürü

iki boyun bez aşır