Ozan Efe Şiirleri - Şair Ozan Efe

ölünmeden öncesine
aklından yitirmemeli
var olanın güncesine
saklından bitirmemeli

karıncayı incitmezdin

özlenmez mi giden çıralıca öz
yürek nasır tutar tutmaz oluşur
gizlenmez mi yeden sıralıca iz
burgacına yutar yutmaz oluşur

sargın oluşuna sevincin coşar

unutulurda bir gün
gider yaban el olur
öldürür eser kalmaz
gider yaman hal olur

bakış değişir gözde

derdi başında bulan
ömrümde unutamam
göz yaşında buğulan
ömrümde unutamam

kışın sonunda balam

sözcükten arar kişilik
buhar olur uçar gider
özcükten yarar dişilik
bahar olur açar gider

sakınır gitsen canında

kapat gözünü
karanlığı görmeden
aydınlık yakın
derinliğe dalmadan

ecel terinde

oda içinde o da
içinde düş yanılsar
havada sesi
yüreği deşilirken

duru yankısı

okudum açıldı yüz
dudağımda incecik
okudum saçıldı güz
odağımda gelincik

ki yoksundu güzünce

bekleyen düşte inat
kendine bilgi donat
sevdiğinle birlikte
sevda masalı onat

gece gözünde kilit

oğul gülemem gayrı
yaram var saranı yok
bilemedim ne hayrı
çıram var yaranı yok

oğul karardı gece