Ozan Efe Şiirleri - Şair Ozan Efe

yalnızlığımı
köşede fısıltıya
kurban eyledim
boşuna mı yitirdim

düşlerimdeyken

yalnızlığımlayım
dört duvar içinde
sanala bakıp bakıp
duruyoruz umarsız

yalnızlığımı böleceğim

çocukluğumda
hay huyun özgürlüğü
dil dolanırdı
tekdüzeliğe uzak

adın var mıydı

yalnızlığına kaldı
denizle martılara
üveyik hüzne aldı
çığlığın tartılara

sersemliğine diken

git demek kolay
buraya dek sevdası
gidiyorsa kal
soluk alabilirsen

alışabilir

gerenlikte toprağım
tuz yalatır yelinde
ıslanırsa yaprağım
toz yalatır selinde

ne hoş olur kokusu

sevi evcilliği dilinde destan
zevkice hoşluğu ölünesiye
nevi bencilliği elinde fistan
şevkice kuşluğu bölünesiye

yalanı dolanı başına sarma

isteyecek yüzüm yok
üstüne göbek atsan yeri
vermediğine üzül
sevincimdeyim şimdi

bahçede güller sayfada dizeler

ne oldu sana hasan
yağmur yağdı böyl'oldu
yok kulağını asan
yağmur yağdı böyl'oldu

saçını boyasıyla

yağmurla düştü
kıyı köşe dağılıp
örümcek ağı
bulutlar yere indi

iç içe girmiş