Ozan Efe Şiirleri - Şair Ozan Efe

özledim nice yıl sonuna değin
boşuna bekledir gelirsin diye
yüreğimden ayıl yılında yeğin
koşuna tekledir belirsin diye

baharla yeşerir dalı yaprağı

Karakoç’a Mihriban’ı
gözün kaşına tanıdım
şairliğin şiir ban’ı
sözün başına tanıdım

kul başında tadı acır

gönül küsünce düşer
gözün yerlerden kalır
sıcak bir elden deşer
sözün seferden kalır

gönüllerde soğuyan

uykum tüneği yok gece atamaz
pamuk prensesle uzar cüceler
arka değneği yok nice batamaz
dağıldın da bitti tozar geceler
pamuk prensesle uzar cüceler

peşimdesiniz neden
hüzün ortağım olun
de kimdesiniz yeden
güzün atağım bulun

yalnızlığımdayım ki

kamaşır dişlerinde
erik yiyen değilsen
ölüm anında demde
ferik yiyen değilsen

gölgesinde bakınca

sevdaya susar gönül
yaralandığın zaman
zehrini kusar önül
aralandığın zaman

diline dökme sözü

yokluğuna sarıldım
uyur kalırım böyle
kendime de darıldım
tek başınayım beyle

körkuyudan su çeker

susunca
çocuk çığlığı deniz martılar üveyikle kırlangıçlar
çobanın kavalı ozanın sazı üretimin sireni
yalnızlığına terk eder alemi
yürekte yara

bir
iki
üç derken
dörde ramak
beşe daha çok
altıya mı kaldık