Ozan Efe Şiirleri - Şair Ozan Efe

buz gibi ayazda
sokulmuş birbirine
temmuz güneşinde
koyun sokuluşunda

düşmeden cemre

tomurcuklanır
ölüm avuçlarından
buhur yanmadan

sevdaya susar gönül
yaralandığın zaman
zehrini kusar önül
aralandığın zaman

diline dökme sözü

bir
ya
nı
tu
zu
ku

peşimdesiniz neden
hüzün ortağım olun
de kimdesiniz yeden
güzün atağım bulun

yalnızlığımdayım ki

kamaşır dişlerinde
erik yiyen değilsen
ölüm anında demde
ferik yiyen değilsen

gölgesinde bakınca

çıra gibi bir günde
deniz dalgası mavi
bulutlarla düğünde
sırtı penyesiz kavi

kış etkisinde değil

yokluğuna sarıldım
uyur kalırım böyle
kendime de darıldım
tek başınayım beyle

körkuyudan su çeker

özlem dökülür geceye
hüzünlenir gözler yaşlanır
el gece güler
hava da zehir süzer ben solurum

yalnızlığımı çoğaltırım

karanfil koksun
perdelerde nefesin
üstüme sinsin