Ozan Efe Şiirleri - Şair Ozan Efe

yola ulaşan
günle dağları aşan
ili dolaşan
umarım bulur yari

düşteki hali

özlemlerinde büyüteydi seni
ayrıldın ilkyaz seheri
tomurcukların sonsuzluğuna
ulaştın mı

doğanın çığıltısında

biriktirdiğim tortu
ucuna savrulur düş
özlemindedir yortu
ucuna savrulur düş

akıp giden bulutlar

dün gece gözü yaşlıydı üşüyordun
getirdim yanık ellerimi sana
kor olmadan tezce karanlığı bölerdi ıslığın
uçurumdan aşağı inerek

bir kuşluk zamanıydı düşüyordun

olmazı seçince onca içinden
iyisinde görse neden şaşırır
saygınlığı öldü hiçi hiçinden
sevgili sözünü dağdan aşırır

yalanı söyleme gönlünü alıp

sırt çantası taşıyan
içine derdi yakıp
yangınlarda üşüyen
soğuk sularda akıp
uğrunda ölmeli mi

yalnızlığında elin
vicdanına değecek mi
bir çocuğun şiirinde
sözcük ağılayacak seni

babasının şiirinde

gülün dalında
yutulmuş seste yiten
ötücü kuşlar
gölgesinde gizemi

işimiz küldü

ak kanadında
avucundan pırlayan
evden fırlayan

kalabalıkta
sessizliğin içinde
saklarım seni
dokunurum uykuna

iki uzun yol