Ozan Efe Şiirleri - Şair Ozan Efe

yalnızlığımlayım
dört duvar içinde
sanala bakıp bakıp
duruyoruz umarsız

yalnızlığımı böleceğim

çocukluğumda
hay huyun özgürlüğü
dil dolanırdı
tekdüzeliğe uzak

adın var mıydı

sorgulandı giz
anılarda yağmura
sözün yalazı
deli yeller harladı

sevi azaldı

yalnızlığına kaldı
denizle martılara
üveyik hüzne aldı
çığlığın tartılara

sersemliğine diken

sevi evcilliği dilinde destan
zevkice hoşluğu ölünesiye
nevi bencilliği elinde fistan
şevkice kuşluğu bölünesiye

yalanı dolanı başına sarma

isteyecek yüzüm yok
üstüne göbek atsan yeri
vermediğine üzül
sevincimdeyim şimdi

bahçede güller sayfada dizeler

gerenlikte toprağım
tuz yalatır yelinde
ıslanırsa yaprağım
toz yalatır selinde

ne hoş olur kokusu

git demek kolay
buraya dek sevdası
gidiyorsa kal
soluk alabilirsen

alışabilir

avunurum gecede sensizliği unutup
kalakaldığı ana ardında gözün yaşı
ildiğine sayınca yine de savunurum
taşı gönlüne sevip dağlar gibi yüceyi

gelmesini bekledi yollarına bakarak

yıldığın kavşağında
aşınmış bir kaldırım
kaldığın yavşağında
kaşınmış bir yıldırım

aşağı tükürseniz