Ozan Efe Şiirleri - Şair Ozan Efe

çığlığımdan çöz
gece gündüz yarışıp
savruldukça hep
sevdalara bulaşıp

yasa büründü

sıyrılıyorken
yaşamadan kendimi
nedenin neydi
serdiler halı dimi

ayrılıyorken

Hal haline çıktı gider
Şeytana uyan uyana
En güzelini kendi der
Küfrünü duyan duyana

Umurunda değil millet

çölde kalmış bir çiçek
su versen yeşerecek
ozan çölden gönüle
şiirler düşürecek

çiçek ozandır de'se

çorağa bırakma toprağı sula
susuzun diline damak yapışa
sakın boşa yakma nemini bula
sonsuzun eline yamak kapışa

ömründe en az bir kere açmalı

coşmuşsun göze
su gibi çağlamışsın
taşmışsın söze
yürekten dağlamışsın
durup ta ağlamışsın

tek cam pencere
baktığımız derine
tadı çok farklı

yakılan türkü
yakılan yürek değil

açmış ağzını
çıkarmış dübürüne
görmüş yetmez mi

0407109denizli

çokça sevmiştim anla
bahardan adem gibi
sığar mı yaşananla
kahırdan badem gibi

renginden kokuların

kan çanağı renginde akşama
sana geleceğim an
sessizliğe gömülürüm
sensizliğinde

ağır gelir yükünde