Ozan Efe Şiirleri - Şair Ozan Efe

yorgunu yokuşa sürmeden düşün
çıdam mı demeli sabır mı dersin
yorganı tokuca vurmadan düşün
koca kulaklı mı yabır mı dersin

gözlerimde baktın ahir çekerek

güne doğar doğmazı
mor baharınla dokun
damlasında yağmazı
mor baharınla sokun

duru sevda özledim

mavi birikintisiydi
ege dalgalarında köpüğü
kıyıdan hırçınlığı
yalçın kayalarda
yankılanıyordu

ben miyim şimdi
orta şamar oğlanın
gözünde çizgi
yaylanın düzünde ki

usun kazancı

mavi öperse eğer
ateşte kuyusuna
avı teperse değer
küpeşte uyu suna

geceyi yarar sesi

sessizi kızkuşuydu
balıklar üşümüştü
yolunu yokuşuydu
alıklar düşünmüştü

gözyaşları dudağın

mavi bir çukurdayım
ıslandım sırılsıklam
mavi geceleri düşüm
seni taşır maviliğinde

gözlerinde göğün mavisi

sıyır perdeyi
mavilik gökte kalsın
bir de denizde
yüzüne de sürünüp

mavice oldun

maviliğe bakmak
mavi bir pencereden
mavilikler yağarken
gökyüzü
deniz
maviye boyanır gözler

felekten alır
yitirecek nesine
eleğe haldı

atla dolanır
eşeği bile yoksa