Ozan Efe Şiirleri - Şair Ozan Efe

bilmesen de olurdu
sevdiğinden diyecek
arar sende bulurdu
sevdiğinden yiyecek

aklınla mı düşürdü

bir
kere
öldürür
sevdiğinde
geri dönüşün
arına bakışın

sevdiğim diyebilsen
fesleğenler sunardım
umudum sayabilsen
ateşlerde sınardım

eğnime hırka giydim

sevdiğim gelini salınır sandım
eksiğin bile yok fazlaca sorma
uzatmaz elini ateşinle yandım
yavaş olmalısın hızlıca yorma

kestane saçların uzayıp gider

derin bir soluktu
çektiğim içime
dokunduğum bedenindi
sokuldun yüreğime

ılık esen yelde

sevdasına pusarık
yokluğunda var idi
başına püskül sarık
çokluğunda yar idi

hıçkırır gibi ağladı

düşün ortasında karardığında
sevdasına gonca gülü dermeli
hoşun ertesinde sarardığında
sevdasına gonca gülü vermeli

bıkıp usanmadan doğallığına

heceye dalalı günü tutamam
sevdasını cana deremez gönül
geceye dolalı ünü katamam
sevdasını cana veremez gönül

gurbetin yoluna sıla dayanır

sabaha salar
şafağa kadar yatar
dudağı yalar
sevdası olur batar

mendilden yağlık

sevda yolunda
uğradığın saraya
özde doldu mu

duman içinde
yağlı fitil yaşamak