Ozan Efe Şiirleri - Şair Ozan Efe

ak karaya
denk gelmez mi
bilmeyen
bir şey bilmez mi
gözleri kapalı

değirmen çarkı dönecek
taneler un olacak
istemlerle yoğrulacak
giz geçitlerinde gözlere sinecek

adamın elinde fırça

yanarsam yanayım mı
devireyim ayrılık
yüreğimde küller mi
savurayım ayrılık

kabuğu bağlamışsa

halkına neler verdin
kuru sözün bile yok
önüne neler serdin
yürür yüzün bile yok

emeğin kuru aşın

göz göze gelişinden
güvercin kona çırpa
yürekte delişinden
gözlerin suna kırpa
arandığını söyleme sakın
aramazlar çoğu bakın

göz halkaları morarmış
gündüz yanım uyanıktı
poyraz içinden ararmış
yellerin bizden yanıktı

geçerken gördü mü beni

sonsuzluk katıklanıp
kör ışığa değmeli
bildiği yönle ölçüp
duyduğunu dermeli

yetersiz kalır tümce

dikene batmış biri
balını yese n’olur
tinine katmış kiri
alını yusa n’olur
geceyi yüklenmiş bulutları
iplenirken yere

gözde yansıyan güzü
sararan yaprağından
humuslu toprağından
sözde aksayan düzü

içimden döküldüğün

göz altındasın
dizimde uyuyunca
boylu boyunca
saçlarında doyunca

gözyaşı döktüm