Ozan Efe Şiirleri - Şair Ozan Efe

boşta duracak
hali yok yalnızlığım
sor kuduracak
kaşınıyor ellerim

ıtır topladım

martı kıskanır
kanatlanan yüreği
sevda görünce

umarsızlığına mı demleri vurur
sonraki bölümün ömründen acı
saçlarından yeller deli savurur
canlar ki gülümün zordan ilacı

kopardığın hortum sessizliğinde

umuda serilmiş duygularına
karanlık ardına haykırışınla
benliğinde dalıp kaygılarına
yalnızlığın örten dal kırışınla

bölünmedi ana yaşadığı yer

uzakta kalma
gece umudu besler
yıldızlar ağlar

umudu büyür
gökyüzünü sarınır

öncesizliğinde
yarım ay yapışıklığım var
sonra taşıdığın hilalde
dolunaya umudum

sessizliğinde

yalnızlığımda indim
yağmur yağıyor ize
kalabalıktan sindim
mahmur ağıyor gize

gözlerim uzağında

sevda uzaksa yaza
umurumda mı sandın
usum azıksa aza
umurumda mı sandın

çılgınlıkla çarpışan

umudum olmasaydın
ardına düşer miydim
selamın salmasaydın
derdini deşer miydim

doluncaya çenemden

umuduna dolması
gamın yeter silinse
badına kaybolması
damın tüter bilinse

görürse gözümdedir