Ozan Efe Şiirleri - Şair Ozan Efe

gözlerinin içine
bir baksaydım
ayna gibi görünürdü
giz olan yanıyla bir
meylin yokuşa sarardı

göz altındasın
dizimde uyuyunca
boylu boyunca
saçlarında doyunca

gözyaşı döktüm

gözü aç martı
anasının da gözü
gözü açık da
düşeni dipte tutar

gelişindedir

sözde büyüdün
dağ mı oldun gözümde
öze yürüdün
su mu doldun gözümde

tarlayı sürdün

ne
kibir
değil mi
yüzüne de
söyleneni duy
çağlayabilirsen

gözlerinden düşen bin parçalı tül
dağılır bulutlar yağmurdan yüklü
gözlerinden donmuş ateşten ütül
merdiveni iner mahmurdan büklü

yüreğin sesinden dolanan sezgim

parçalarımı bul birleştir resmet
seslendir bestele dinsin gözyaşım
uykusuz geceler bir yanım hasret
yaşamda aldığım derste gözyaşım

kararmış mavilik güneş kaçmıyor

gözyaşına tutulmuş
hıçkırığa dolmuşsa
nedense unutulmuş
düş kırığa solmuşsa

yorgun argın

gözüne değince baharın yeli
eteği tutuşur hüznünü derse
tözüne yeğince seherin deli
kış olur bakışır öyle giderse

çarşafı yorganı örtünür gece

arlısın sevdasına susmalısın demeyin
dağın kokusu bahar özlemine ivecen
toynağınla sıçrasa doruğuna karlısın
sevecen haline dur doru taylara inat

sevdiğinden beridir gözüne nemlenişi