Ozan Efe Şiirleri - Şair Ozan Efe

sarardı yüreğimden
titrerdim çoğunlukla
gererdim yoğunlukla
yasaldın ereğimden

ezasından severdim

yaşayamadığım şey içimde dert solmadan
bir kırık pay düşünce yoksulluğun üstüne
kapılardan kovulmuş güvendiğin dostuna
şiveydi bir öyküden biçimde sert olmadan

nice güvercin dağlar gurultudan çoğaldın

kuğunun gözlerinden
beslenirken özlemim
kıpırdamaz yerinden
eslenirken gözlemim
çığlık atabilseydim
ölüme yakışmazdı

bulanık sular
kudurunca köprüye
deli dumruldur

kaçmaya kalmış
usuna dolanır su
kuş çırpınışı
kazan dolusu umut

her

senden yakınmadı silinse yazın
havada nem kaptı gelemedin mi
sinden sakınmadı çalınsa sazın
hak yolunda saptı bilemedin mi

uzak yakın gitsen dağdan aşağı

devrik tümcenin
gizemli öznesiysem
sana dönsün ay

gündöndü dibi
ayrık otundan ayrı

senden istediğim şey
gülen yüzü karartma
sussun güzelliğe ney
gönlünüzü sarartma

anı verkaçlarında

şeker
şeker olmalı
hep
tadında kalmalı

arkadaşım olan çocuklarım

dün değil miydi kafa tuttuğun yıllar
festikanlı bahçeler burum burum kokuyor
anman zor değil geçen anıları sevdaları
şehir de değişti senin gibi benim gibi

hoşça kal diyemeden çekip giderken