Ozan Efe Şiirleri - Şair Ozan Efe

öptürme soğuk taşı
gülücüğünden korla
yorgunu tende yaşı
öpücüğünden morla

aklım fikrim açacak

kelebekle uçacaktı
öpüşüne tele salın
derinlikle açacaktı
öpüşüne hele alın

derdiği başına mıydı

gün hırsız kedi gibi
atınca kendini denize
kalır üzerinde
gözlerinde unutulmazlığı

pişerken temmuzda

günüm özler gecem hüzün
elde ferman olmayandan
kaşlar kalkık gülse yüzün
derde derman olmayandan

yanal kuzu yoldan şaşkın

ölçüsünü vere boyun uzatır
duyaydı apalak bebeğin gibi
dahası büyüttü oyun tozatır
uyaydı topalak göbeğin gibi

çarkına dönerdi yokuşta yolu

baktı geceden beri dem veriyor sazları
kar yağmış gibi aktı garibimin saçına
gözünü yummalı mı densizliğin açına
güzelliğinde ninnin coşturuyor kızları

elinden ateş fıçın rast gele saçıyorsan

gece korkar mı
pencereye gelince
ayıp olmaz mı

sarı ışıklar
oynaşır karanlıkla

yarın kaygısından öyle
nasır olmuş yüreğinde
uzak kalınmışsa köyle
asır olmuş yüreğinde

ırağından sürgünüydü

yalnızındaydı
işi gücü bırakıp
gökyüzündeydi
yıldızlarına akıp

gölgesindeydi

özlenmez mi giden çıralıca öz
yürek nasır tutar tutmaz oluşur
gizlenmez mi yeden sıralıca iz
burgacına yutar yutmaz oluşur

sargın oluşuna sevincin coşar