Ozan Efe Şiirleri - Şair Ozan Efe

kara lekedir
boynuma astığın şey
çıkar mı dersin

her zorluğa yol
ayağıma takılır

yanıt verenim yok umarsız gece
sıkar yorgan altı kaçmak isterim
bel bağlayanınla hep arsız güce
yıkar kemer altı saçmak isterim

biter deseniz de bitmeyen acım

koydum gamzelerini
gönül vazomun içine
sustun fısılda duyarım
sırtımda duyarım
korkularımı

gelecek miydi
yeşerip de yeniden
elimde kalan
bıktım dostum yineden

yalnızlık dalı

öte dönüp yüzün çevir
solgun gülü taç olunca
kötü sinip sözün devir
sor bülbülü aç olunca

ay dolunca yüreğinde

çiçek renginde
bembeyaz gül olsa da
bahara dolsa
gül dediğinde yanar
öpücüğünde kanar

kelebekledir
yüreğin gökyüzünde
çiçek toprakta
incecik kan sızıyor
avucunda kanayan

kolay da değil
fahişe melek midir
kaç hayvan emdi

ayısını kim bilir
dayısını da bilir

dilinde zehir fırlatırsın
sözden oklarını yükümüze
renkler solar mı dersin
gülüşünde o yana bakınca

yeminlerin bini bir para

öykünün içine gir
martıları acıkmış
göktekilerse nedir
denizleri cacıkmış

kanatlılar tasını