Ozan Efe Şiirleri - Şair Ozan Efe

gelincik alı
ellerine bulaşmış
dudağın balı
dillerine dolaşmış

çilesi bitmiş

su damlar gibi
yalnızlıklar içimde
sınırsız büyür

yel yontusu gölgede
efiltilenen gede

kapılar kapatmadan
gel dediğin yürekten
doğruyu sapıtmadan
gel dediğin yürekten

sevgi doluydun hani

gel demeliydim sana çok öncesinden
korkuyu yendiğim günden beri
adımlarımda zorlandığım an
tutulur yeniden yaşarım sanki

bil demeliydim içimden geçenleri

git desen döner gelir
gel desen canın sıkar
yan desen söner bilir
gel desen canın çıkar

bardaktan boşanırca

geçmişten duyduğun nedamet
geriye dönüşsüz
üstüne örtülmüş şalda gizi
sağlama alıncaya bekledi

geçmişe yüklediğin yük

geçip gidişinde midir
gözüne ardında kalan
boşa didişinde midir
özüne derdinde salan

dönüp sırtını sustunuz

kozalak döker
geldi bahar erkenden
yağmurlar söker
toprak deşip kabartan

türküler çıkar

gözlerinin içine
bir baksaydım
ayna gibi görünürdü
giz olan yanıyla bir
meylin yokuşa sarardı

göz altındasın
dizimde uyuyunca
boylu boyunca
saçlarında doyunca

gözyaşı döktüm