Ozan Efe Şiirleri - Şair Ozan Efe

derdi başında bulan
ömrümde unutamam
göz yaşında buğulan
ömrümde unutamam

kışın sonunda balam

bir
iki
üç derken
dörde ramak
beşe daha çok
altıya mı kaldık

onca söz içinden değerin arar
döktüğü rengine bürüne alkım
anca iz geçinden yalnızı tarar
yeşilin tonunda görüne salkım

elin çektiğinden beri kaybettin

neresindeydim anın
acıdan yoğrulandım
aniden doğrulandım
yöresindeydim canın

gecesin düşlerinden

takılınca menekşe
göz yoklanmaz üstüne
gözlerinizde neşe
öz eklenmez üstüne

güz yeşile dönünce

gözü kapalı düşlerimle
yumuyorken gözlerimi
yaşadığın yerden güne
deli yelle göndermiştim

sana varlığınla ilgili olan

neredeydim bir bilseydin
süzdü akan gözlerdeyim
yer edeydim de silseydin
güzdü yakan közlerdeyim

çöllerde kalırsam yanıp

neredeydiniz
yitirinceye kadar
ataşa koyup

hüznüne dolan
yüreğinden sızarken

nerede maraz çıkar
anlasa sorar mıyım
derede kiraz sıkar
yanlasa arar mıyım

inandığın ilk günde

nerede arasam bulurum seni
ayın ışığına dolar yürekten
kulun kölen bile olurum hani
tayın aşığına solar yürekten

ansızın çıkarsa karşıma durur