Ozan Efe Şiirleri - Şair Ozan Efe

okunandı alnında karmakarışık şeye
yazısına bakmadı önce piyalen sunar
sevilene sözcüğü yüreğe dokunandı
yunar göz yaşlarınla silinceye yarini

ayağında çarığın gevrediği buz soğuk

okuma yazmayı bilebilseydi
onu bunu geren almayacaktı
saçının karası yanağa değdi
yaşasa da eren kalmayacaktı

yiyecek ekmeği katığı da yok

acı çekilmiyorken
akar olacaksan gel
gece bakılmıyorken
bakar olacaksan gel

yaşın damladı aktı

okudum açıldı yüz
dudağımda incecik
okudum saçıldı güz
odağımda gelincik

ki yoksundu güzünce

yalan dünyanın
yalancısında
yalansız bir gün
olamaz mı

anlatabilirsin

sabun köpüğü kaçar
silmeyince duramam
çakır dikenim açar
avucumda buramam

akan yaşı doldukça

cerenin gözünde akan yaşına
kurbanı olduğu sevdiceğimse
zülüfsün özüne yakan kaşına
hayranı olduğu sevdiceğimse

ay yüzüne duru sularda aktı

öfkemi taşırınca korktuğum başa gelir
bastırdığım acılar yüreğimde dağlanır
sessizliğim gıcılar yollarımda bağlanır
yangından aşırınca uykular boşa gelir

avucumda ıslaktır akan gözyaşı gizim

nisana akarken can
kar çiçeği soldurdu
insanı yakarken an
ayazında doldurdu

cemre toprağındaydı

esince yelinden sarılır gibi
esintisine sin nisan gelince
sesince elinden karılır gibi
esintisin esin nisan gelince

içinde yanarsa ateş gözleri