Ozan Efe Şiirleri - Şair Ozan Efe

gece yarısındaydı
uyku kokar gökyüze
toprak kokusundaydı
şavkı döker gündüze

erkenden kalkıncaya

gözünün buğusu ufku bürüdü
sarılarak geçin naza ne gerek
bula okyanusu dalga yürüdü
yarılarak geçin naza ne gerek

yüreğinin bağı erinmeden kalk

girdim koynuna
masmavi bir gecenin
saldı boşuna
gece yok ortalıkta

sıkı sarıldım

sevgi özlem eylemez
geceyi tanlayıp gel
acır içim söylemez
geceyi sonlayıp gel

rahata bol arama

geçip gidişinde midir
gözüne ardında kalan
boşa didişinde midir
özüne derdinde salan

dönüp sırtını sustunuz

kozalak döker
geldi bahar erkenden
yağmurlar söker
toprak deşip kabartan

türküler çıkar

özlendikçe anı günde dününe
geçenle gelenle sorana bakın
damının başında çıktığın üne
geçenle gelenle yorana bakın

tarlada orakla ekin yolmada

geçen güne düşüne
ardı sıra yoklasın
düşünce de peşine
sevgisine çoklasın

kirpiği kaşa yakın

gözlerindedir
dalgırı menevişi
içinde gülen

sözlerindedir
gölgesinde yitiği

tutuklanmalı sessizlik
ele geçer değerlendir
özgürlüğünde essizlik
yele geçer değerlendir

heykeline kim soyuna