Ozan Efe Şiirleri - Şair Ozan Efe

gözünün ağını yediğim
özümü özlemedim mi sanırsın
neşeli sevinçli coşku dolu
geçen günlerde gizli kalan seni

öylesine sarmak geçti içimden

özledim nice yıl sonuna değin
boşuna bekledir gelirsin diye
yüreğimden ayıl yılında yeğin
koşuna tekledir belirsin diye

baharla yeşerir dalı yaprağı

özledim seni
özgürlüğümde olsan
gözledim seni
ilk gördüğümde dolsan

sözledim seni

isyanlara çağladı
yağmur yağıp coşunca
oturunca ağladı
el yardıma koşunca

gökte yıldız olsaydı

beni kördüğüm
ana dilde okusak
ötekilere
sırası geldiğince

seni gördüğüm

adam ol
adam gibi sev
değilse
adam gibi git

güzelliği

Karakoç’a Mihriban’ı
gözün kaşına tanıdım
şairliğin şiir ban’ı
sözün başına tanıdım

kul başında tadı acır

gönül küsünce düşer
gözün yerlerden kalır
sıcak bir elden deşer
sözün seferden kalır

gönüllerde soğuyan

uykum tüneği yok gece atamaz
pamuk prensesle uzar cüceler
arka değneği yok nice batamaz
dağıldın da bitti tozar geceler
pamuk prensesle uzar cüceler

sözcükten arar kişilik
buhar olur uçar gider
özcükten yarar dişilik
bahar olur açar gider

sakınır gitsen canında