Ozan Efe Şiirleri - Şair Ozan Efe

gömdüm seni mahzenime
yalnızlık nasılmış görün
dağlanır bir olurda yaram
yalnızlık nasılmış görün

sitemlerim az gelirse

gözlerinde göz izi
uyandırır denizi
yalnız sıla kokardı
soldurdular benizi

gülün armağanısın

uzağında değildim
yanıbaşındayım dost
bir başıma dağıldım
yanıbaşındayım dost

ıslak boş sokaklarda

üzerimde gece serinliği
ve sessizliğini giyindim
aşağı inerken asansörü
kalın duvarlardan geçti
yolunda söylediğin
nice devrik tümceleri geç

bir fincan kahve için
yıllar sonrasından gel
tafralar küsüş niçin
sözün yarasından gel

acır enser pasından

Birazcık peynir
Beş altı zeytin
Bir parmak kalınlığında
Kepekli tayın

Neden yoksul

yanıl yana gelince
kuzluların sarması
sanal sana selince
buzluların arması

kavuşabilseydiniz

yanındakiyle kalsan
yanıtsız sorular sor
sıkıntılardan dalsan
anıtsız korular mor

adalarından durup

ne beklemeliydim bundan sonra
anladığım an terkineydi gidişin
döneldiğimde kapın kapanmış
içi küflenmiş bir tortul odaya
ağlayacak yüzün kalmamış
yüreksizliğin üzerinde mi

yalnızlığımı
köşede fısıltıya
kurban eyledim
boşuna mı yitirdim

düşlerimdeyken