Ozan Efe Şiirleri - Şair Ozan Efe

sürmeli süremlere kaldık
yazın ortasında kıştayız
tenimiz üşüse de
yürekleri yakıştayız

ak güvercinler savrulur

inancın yücesinden
zamanısın değinin
avuncun ecesinden
emenisin eğinin

sincap dalı dalasın

yarın başka bir gün mü olacak

kanıyorsun
dinecek için sızısı
ayaklarında pranga kırılacak
yüreğinde buzlar eriyecek

üzüldüğünüzüm süzerken siz
bağışlayınız
düşlerken düşünürken
dar zamanımın kıyısı deniz

geçmişte kalan anı

her şey söylenmedi
konuş dibindekiler
duyana dek
inanabilirsen onlara

bildikleri oyunlar

ağırlığınca acır çıplaklığına ekle
acılığına koyar denizi özü gökle
böceğine cırcır alkımını ek kökle
cırcırlığına oyar maviliğine sayar
evrenine kolaçan-kılcalına yürürse
çevrene dağılırkanı kılcalına

içimde ağrılar var
değişik bir renk misin
ellerimde dağ yanar
yangınlara denk misin

yelde dağılmış saçın

bakma öyle içim acıyor
süt dökmüş kedi miiyim
yırtacak mısın
ilkyaz gelirken

bakma öyle içim sancıyor

ikisi deli
eli elde gideli
köye küseli
yarası yüreğinde

yarım ağızla

iki taş ara
yarışırken otlarla
tutunamadı
kayıp oldu içinde

soldu nefesim