Ozan Efe Şiirleri - Şair Ozan Efe

mor süseni nazına
bekle yalnızlığında
sargınca tınazına
kelebekle yığında

kokusuna bayıldı

mutluluk
burnumuzun dibinde
kokusunu alabilirsen
sevgisi yanı başında
ışıtan çoban yıldızıyla
tan yırtarken perdesini

gülüşünde incelik
avucumun terinde
yüreğimde nicelik
gecenin dip yerinde

uykularda sarsıntı

ayağını sürüdüğün
kaldırım taşları
kalkışmada zamana
giderken yürüdüğün
kırlangıçlar çığlık çığlığa

boşluğumdasın
yalnızlığımda büyür
isli bir duman
alaz elemiş özüm

dalda şakıyan

yorgunu yokuşa sürmeden düşün
çıdam mı demeli sabır mı dersin
yorganı tokuca vurmadan düşün
koca kulaklı mı yabır mı dersin

gözlerimde baktın ahir çekerek

felekten alır
yitirecek nesine
eleğe haldı

atla dolanır
eşeği bile yoksa

Bıçağımı biledim
Ucundaydı yüledim
Mendilini neyleyim
Kendisini diledim
.
Kuşlar ağaca daldı

merhaba evrene
yeryüzüne
gökyüzüne
günyüzüne
gülyüzüne merhaba

mavi öperse eğer
ateşte kuyusuna
avı teperse değer
küpeşte uyu suna

geceyi yarar sesi