Ozan Efe Şiirleri - Şair Ozan Efe

yaptığını kim yapar
sırtına bindirir yük
yelinde kalır kapar
ortanda kalır höyük

utanmasını bilmez

yerinde üzül
iki ucu yakmadan
arada kalma

derinde yazıl
ısırdım dudağımı

yar ağlıyordu
çığlıklaşan üveyik kanadında
sere serpe yatıyordu
kıyı kumsalında

karanfil kokuyordu

yer göğe sığmaz
bahar kokar sözcükler
dilek damağa

gece önünde
güneş rengi sönerken

hüzün kahır asilik
yaprağa savrulurum
güz yellerince silik
yaprağa savrulurum

saçların sedir kokar

gökten bile mavice
alevinden de güzel
tazeliğin kavice
can evinde de özel

sırtında mıdır evin

uzağında değildim
yanıbaşındayım dost
bir başıma dağıldım
yanıbaşındayım dost

ıslak boş sokaklarda

üzerimde gece serinliği
ve sessizliğini giyindim
aşağı inerken asansörü
kalın duvarlardan geçti
yolunda söylediğin
nice devrik tümceleri geç

bir fincan kahve için
yıllar sonrasından gel
tafralar küsüş niçin
sözün yarasından gel

acır enser pasından

Birazcık peynir
Beş altı zeytin
Bir parmak kalınlığında
Kepekli tayın

Neden yoksul