Ozan Efe Şiirleri - Şair Ozan Efe

oda içinde o da
içinde düş yanılsar
havada sesi
yüreği deşilirken

duru yankısı

kapat gözünü
karanlığı görmeden
aydınlık yakın
derinliğe dalmadan

ecel terinde

öfkemi taşırınca korktuğum başa gelir
bastırdığım acılar yüreğimde dağlanır
sessizliğim gıcılar yollarımda bağlanır
yangından aşırınca uykular boşa gelir

avucumda ıslaktır akan gözyaşı gizim

ırmağı kuru yatar
nice sevdayı özler
toprağın tozu atar
nice sevdayı gözler

dudağında çatlağı

nice umutlardan kül
dokunduğunu yakan
alnına düşen kakül
okunduğuna bakan

iliklerimden işlek

nisana akarken can
kar çiçeği soldurdu
insanı yakarken an
ayazında doldurdu

cemre toprağındaydı

esince yelinden sarılır gibi
esintisine sin nisan gelince
sesince elinden karılır gibi
esintisin esin nisan gelince

içinde yanarsa ateş gözleri

neresindeydim anın
acıdan yoğrulandım
aniden doğrulandım
yöresindeydim canın

gecesin düşlerinden

neredeydim bir bilseydin
süzdü akan gözlerdeyim
yer edeydim de silseydin
güzdü yakan közlerdeyim

çöllerde kalırsam yanıp

neredeydiniz
yitirinceye kadar
ataşa koyup

hüznüne dolan
yüreğinden sızarken