Ozan Efe Şiirleri - Şair Ozan Efe

k/uyruksuz kimliğinde
çok noktalı unutulmuşluğumda
gerginliğin üstüne
sevgini mührü vurulduğu an
sensizliğin zor olur bilirim

sensiz tutuklu
gözlerinden inmeyen
bir damlacık yaş
sözlerinde dinmeyen
bir mutluluktur
sana tutkun oluşum

göç
yine
uzağa
uzaklara
telaşı ondan
çiğli yapraklara

son durağına akar
o sondur ağına kar
sevgi dolusunadır
son çırağına yakar

tırnak ucuna sitem

sevgi düne özgü değil
daha önceden vardı
yarınlarda da olacak
dönüp dolaşıp sevgiliye
dayanacak ucu

hüzünlere denk
yokluğun üşüyordu
güzle sarıca
yaprağı düşüyordu

şiir tadında

seven yüreğe
esinler dolunca hep
varlığınla var
güzelliğinde güzel

iner derinden

yıllarca çile çektim
sevgim sonsuza kalsın
gözümden yaşlar döktüm
sevgim dal budak salsın

al beni kucağına

Küçücük yüreğinde
Sevgin dalgalanıp
Yayılıyor maviliklere

Küçük bir tohumcuk
Toprakta çıtırdayan

inadın kurusun unutsan bari
sevgili ise yar yıkmadan gele
adını duru sun kınatsan beri
sevgili ise har tıkmadan gele

hazan bahçesine güllere derdi