Ozan Efe Şiirleri - Şair Ozan Efe

sözün gönlü yok
kapçık ağzından çağrı
savaşa hayır

sözün gönlü us
dalgalanır okyanus

deli gönül yanında olacak
gece günü öptüğünde
eteklerin yaldızlanacak
ay yüzünde daha güzel

deli gönül dolacak

söz yerine gelmezse
gül mü açar yerinde
değerinde bilmezse
uzak kaçar serinde

suyu durultun göze

su denize akıyor
yol gibi akamadım
gece güne çıkyor
dal gibi bakamadım

deniz kuma karışır

yanında gelen kimdi
dün müydü geçen yılı
üç yıl olmuş san şimdi
tezden geçmiş sayılı

düşüne gerçek miydi

sularına çağırsan
geriye gitme miydi
yatağına bağırsan
ilerde yetme miydi

su kayması yıkımı

sözcüğü tükenirken çıkışım gökyüzüne
yıldızların şavkında karanlıklar ışırken
gözlerimin yükünü yarenlikler taşırken
bir goncaya sarıldım inince yeryüzüne

yüreğimde nefesi günbatımında neden

soyuna tükenmekte renkli açan bir öykü
kuşun kanadındadır öykünen düşlerinde
gelecek belki görmez soykan gülüşlerinde
coşkun donanındadır ardıla yastık söykü

yellenmeniz gerektir terleyen gecenden gür

menderes oldun
suçıkan gözlerimde
durmadan çağla
çekişimde yerimde

üzüm bağında

sevincine uyanır
kasırgalı sabaha
ardına da dayanır
çekirgeli bak paha

uğuruna mı kona