Ozan Efe Şiirleri - Şair Ozan Efe

Karakoç’a Mihriban’ı
gözün kaşına tanıdım
şairliğin şiir ban’ı
sözün başına tanıdım

kul başında tadı acır

gönül küsünce düşer
gözün yerlerden kalır
sıcak bir elden deşer
sözün seferden kalır

gönüllerde soğuyan

peşimdesiniz neden
hüzün ortağım olun
de kimdesiniz yeden
güzün atağım bulun

yalnızlığımdayım ki

kamaşır dişlerinde
erik yiyen değilsen
ölüm anında demde
ferik yiyen değilsen

gölgesinde bakınca

yokluğuna sarıldım
uyur kalırım böyle
kendime de darıldım
tek başınayım beyle

körkuyudan su çeker

susunca
çocuk çığlığı deniz martılar üveyikle kırlangıçlar
çobanın kavalı ozanın sazı üretimin sireni
yalnızlığına terk eder alemi
yürekte yara

uykum tüneği yok gece atamaz
pamuk prensesle uzar cüceler
arka değneği yok nice batamaz
dağıldın da bitti tozar geceler
pamuk prensesle uzar cüceler

köy evimiz kapısı
sattığım evdeydi
seslenen şıkırtısı
sattığım evdeydi

çatal dudun yarısı

yar dilinden kendimi
okuyunca şaşırdım
gönül yazmış kilimi
dokuyunca şaşırdım

yoğruk kemiğim etim

sevmeye korkabilsen
çıkarı gitmezdin şarp
gönülde sarkabilsen
yukarı itmezdin şarp

ileri gören gözünden