Ozan Efe Şiirleri - Şair Ozan Efe

sessizi kızkuşuydu
balıklar üşümüştü
yolunu yokuşuydu
alıklar düşünmüştü

gözyaşları dudağın

mavi öperse eğer
ateşte kuyusuna
avı teperse değer
küpeşte uyu suna

geceyi yarar sesi

mavi birikintisiydi
ege dalgalarında köpüğü
kıyıdan hırçınlığı
yalçın kayalarda
yankılanıyordu

ben miyim şimdi
orta şamar oğlanın
gözünde çizgi
yaylanın düzünde ki

usun kazancı

maviliğe bakmak
mavi bir pencereden
mavilikler yağarken
gökyüzü
deniz
maviye boyanır gözler

felekten alır
yitirecek nesine
eleğe haldı

atla dolanır
eşeği bile yoksa

neresindeydim anın
acıdan yoğrulandım
aniden doğrulandım
yöresindeydim canın

gecesin düşlerinden

neredeydim bir bilseydin
süzdü akan gözlerdeyim
yer edeydim de silseydin
güzdü yakan közlerdeyim

çöllerde kalırsam yanıp

neredeydiniz
yitirinceye kadar
ataşa koyup

hüznüne dolan
yüreğinden sızarken

nerede maraz çıkar
anlasa sorar mıyım
derede kiraz sıkar
yanlasa arar mıyım

inandığın ilk günde