Ozan Efe Şiirleri - Şair Ozan Efe

ak kanadında
avucundan pırlayan
evden fırlayan

düşünceye yel değdi
aldı döktü denize
düşlerim bulutlardan
yağmurla indi düze

dağların yamacına

göz çukurunda
dalgasız kinim gibi
kim umurunda
ilgisiz benim gibi

hıçkırığınla

yaşamak mıdır ölüm
görmediniz mi gülüm
umut olan her yerde
kahırlanmaksa zulüm

koca denizdir dünya

umutsuz kalma sakın
tortusunda kederlen
acı zehire yakın
kendini üzme derlen

erik ağacında gün

derleyip toplamıştım
kendimi
anlatacaktım sana
hıçkırığım tuttu

taş kekiğiyle ay

uç dallarında solur
gölgen yaprak arası
dalgasında hapsolur
çok uzaktan karası

kumsalındadır izin

o
üşür
kalınca
yarı uyur
yarı uyanık
saramadığın an

gözün önünde
ilişen haz kanatlanıp
geçmez mi o an içinde yeli
ılıcacık bir kaynama

bir ayrılık

yalnız çektiği
sevi sancısında an
düşlere doğru
enginlere uzanan

lal duyguları