Ozan Efe Şiirleri - Şair Ozan Efe

inancın yücesinden
zamanısın değinin
avuncun ecesinden
emenisin eğinin

sincap dalı dalasın

ağırlığınca acır çıplaklığına ekle
acılığına koyar denizi özü gökle
böceğine cırcır alkımını ek kökle
cırcırlığına oyar maviliğine sayar
evrenine kolaçan-kılcalına yürürse
çevrene dağılırkanı kılcalına

kızıla dönmüş
gün batışında
gülün renginde
narlanmışça

düştün mü

kıyıda kuma
yazılandı gizlice
suyun sildiği

üzümcülüğünde as
karasında çal gibi
öncülüğünde klas
yarasında kal gibi

paketine denklice

karayere girsin kör
takışında yanarken
bulut ayakaltı gör
bakışında anarken

kimliğidir sokağı

çekilesi değil kokularda doy
fesleğeni süzer karanfil çizi
sekilesi meğil okularda koy
onbiraylık üzer karanfil sızı

gülücüğündeyim içimde ışır

karanlık denizinden uzağına düşünce
dolunay yüzsüzlüğü var aklı karıştırır
gölge güneş izinden tuzağına üşünce
sevgiden öksüzlüğü pasaklı yarıştırır

boşuna mı kalmışsın yalnız taşına ani

sarıyordu zaman
yaşlı gözleri inci gibi
ayışığında damlıyor
içgüdülerden fırlıyor
karanlık düşüncelerle

karanlıklara
bulaştığımdan beri
gözyaşımdasın
sağanaklardan iri

acır sol yanım