Ozan Efe Şiirleri - Şair Ozan Efe

yaylasında cerendir
ar yörüğün kızında
saylavında görendir
nar yörüğün kızında

el değmediğin becek

nazar değmesin seviye
sevmeyi bilmeyenlerin
kem gözlerinden ırak
dünyayı dar edenlere
çıdamımızı zorlayanlara
yuhlar olsun yazıklar olsun

yorguna sabahı armağan olsun
geceden düşünce haykırır kime
durgunluğunaydı çıradan dolsun
başlamadan ilk ekime

erkene düşürdü çığlığından can

yorgunluğun üstüne
karpuz kesip yenseydi dilimlenip
hem soğuklanılırdı
hem dinlenmiş olurduk

yorgunluğun üstüne

yar üstüne göçer mi
yıldızlar sıyırırken
salpasında geçer mi
sıkıdan kayırırken

salında gezdiriyor

yumuşacık söylesem
gönül alıp sözümü
harelere ışısam
yakar alev gözümü

göğün sonsuzluğuna

yürüdü dağa
öfkesine dolunca
nasırlı eli
yüzüne kapanırdı

ceylan gözü

usum saklı kaldı mı
yüreğim acısında
pusum pusaklandı mı
yüreğim acısında

er düştü gönlüm yasta

beni de alın göğe
yüreğimi vereyim
uçurun vara yoğa
yüreğimi sereyim

koca kanatlı kuşlar

yüreğim dağlıyor
susuzluğun yanı
uykusuzluk
çöl içinde sanki
uçsuz bucaksız