Ozan Efe Şiirleri - Şair Ozan Efe

yolladım yaşlarımı
acımasız yazgının ardından
serildim urganlara
kurumasız ezginin derdinden

ne eskidim ne yaklaştım

sözlüklerden düşer mi
kullanılmadan sözcük
çığlıklarım taşar mı
yıllanılmadan özcük

gülse içi kan ağlar

yolunda serilmişti
çiğneyip de kalışın
kolunda derilmişti
deneyip de dalışın

üstüne basar oldu

varsıl düşüncede
yoksulluğun dağılırdı sabaha
ses olup baharın dalına
boşluğa dolan kuş sesleriyle var olan
yürek sesinde seni dinledim bir tanem

yolun sonu kaç çatal
sana çıkarsa yolum
kapalı göz aç dadal
birin sıkarsa kolum

göze bakıp tutuldum

çıktı geldi şaşkın yaktı ansızca
çarptı cin gibiydi yolunu buldu
suyu sele aşkın bak vicdansızca
sarptı hin gibiydi yolunu buldu

gözün gözümdeydi sıyırdı gitti

nazar değmesin seviye
sevmeyi bilmeyenlerin
kem gözlerinden ırak
dünyayı dar edenlere
çıdamımızı zorlayanlara
yuhlar olsun yazıklar olsun

yorguna sabahı armağan olsun
geceden düşünce haykırır kime
durgunluğunaydı çıradan dolsun
başlamadan ilk ekime

erkene düşürdü çığlığından can

yorgunluğun üstüne
karpuz kesip yenseydi dilimlenip
hem soğuklanılırdı
hem dinlenmiş olurduk

yorgunluğun üstüne

yaylasında cerendir
ar yörüğün kızında
saylavında görendir
nar yörüğün kızında

el değmediğin becek