Ozan Efe Şiirleri - Şair Ozan Efe

kirpiğin ucu
bir damla yaşta gizem
gözden süzülen
güle değse kavurur

gözünde kalsa

savaşım sürdü
yılma daha sürecek
ateşi gördü
yeri göğe verecek

gece yarısı

yıldızlara dolarken kıt kımıl
yerde kalana acırdınız
denizyıldızına
yağmurda ıslanıp

hevesin olduğunda

yıldızlara sorun ayda yanıtı
kışın karanlıkta gecelerinde
yaşamaya zorun eda kanıtı
dışın viranlıkta nicelerinde

yüce dağın başa ağarıncaya

muştulanır giz
gün dehlizlerinde
ıslak dokunuş
damlaların sesidir

yeşile koygun

köpeğe sarılan
çocuğun kolu gibidir şiir
sevgiye dolar yüreğin
yersiz sevdalara
bulaşmadan dolanır dilin

yılı yıldan taşınca
üzüldüğüm anılar
umu umut aşınca
süzüldüğüm tınılar

ne deniyorsa kanıp

bir başkacaymış
sensizliğin anlamı
deniz yeline
örtünürken sözcükler

soluk benizli

yıllanmış tortusunda karanlıkta geçmişim
dağla bayır dolanmış yazı kışından ütük
yerleşik düzeninde sonrası yanar kütük
soğukça sularından ortasından biçmişim

aydınlığa çıkarsam geçmişten gelenlerin

serpilip gelişmeden düşünmelisin günü
anaların kucağı sıcağından kavurmadan
devrilip çelişmeden bürünmelisin dünü
babaları ocağı saçağından savrulmadan
başına sevda yeli deli gönül durulmadan