Ozan Efe Şiirleri - Şair Ozan Efe

yolladım yaşlarımı
acımasız yazgının ardından
serildim urganlara
kurumasız ezginin derdinden

ne eskidim ne yaklaştım

sözlüklerden düşer mi
kullanılmadan sözcük
çığlıklarım taşar mı
yıllanılmadan özcük

gülse içi kan ağlar

yolunda serilmişti
çiğneyip de kalışın
kolunda derilmişti
deneyip de dalışın

üstüne basar oldu

varsıl düşüncede
yoksulluğun dağılırdı sabaha
ses olup baharın dalına
boşluğa dolan kuş sesleriyle var olan
yürek sesinde seni dinledim bir tanem

yolun sonu kaç çatal
sana çıkarsa yolum
kapalı göz aç dadal
birin sıkarsa kolum

göze bakıp tutuldum

çıktı geldi şaşkın yaktı ansızca
çarptı cin gibiydi yolunu buldu
suyu sele aşkın bak vicdansızca
sarptı hin gibiydi yolunu buldu

gözün gözümdeydi sıyırdı gitti

yok
yoksa
yoklarda
yoklar mısın
yoklar ülkesin
yoklar ülkesinde

gece içinde
yumulan gözlerinde
geç kalmadan sor
ne vardı sözlerinde

ele aldığın

kulaklarınla açsa
duyduğuna aşırıp
işittiğinden saçsa
uyduğuna şaşırıp

ıskalamış mavide

keselenmiş yurt lirası
cep delen olduğunca
daha çok taşınacak

yalanlarına kandık
kandıkları