Ozan Efe Şiirleri - Şair Ozan Efe

doru küheylan
yele düşmüş kanatları
uçarak gidişi
dalgaları kocaman
kükreyen güç
bir avuç yüreğim

gül tohumuyla
çoğalabilmeliydi
çeliklemeyle
doğulabilmeliydi

başında toprak

sevdiğinde anlat dinlesin seni
iki sözcüğüne paralaşmadan
dilini de kanat kessin enseni
camın kesiğine sıralaşmadan

zindana dönünce benliği çevrik

bilmesen de olurdu
sevdiğinden diyecek
arar sende bulurdu
sevdiğinden yiyecek

aklınla mı düşürdü

bir
kere
öldürür
sevdiğinde
geri dönüşün
arına bakışın

sevda yolunda
uğradığın saraya
özde doldu mu

duman içinde
yağlı fitil yaşamak

sevdiğim diyebilsen
fesleğenler sunardım
umudum sayabilsen
ateşlerde sınardım

eğnime hırka giydim

sevdiğim gelini salınır sandım
eksiğin bile yok fazlaca sorma
uzatmaz elini ateşinle yandım
yavaş olmalısın hızlıca yorma

kestane saçların uzayıp gider

sevincine uyanır
kasırgalı sabaha
ardına da dayanır
çekirgeli bak paha

uğuruna mı kona

sevinçti gelmen
yalnızca koyup gitmen
hiç aldırmadan
yalnızlığında yitmen

terle yoğurdum