Ozan Bindebir Şiirleri - Şair Ozan Bindebir

Leke almış ak-itlere
“Aloş” derler bizde gardaş.
Ayaktaki poşetlere
“Galoş” derler bizde gardaş.

Kanar aynı vaazlara,

Kan içmeye doymadılar,
Amerikan faşistleri.
Hukuka hiç uymadılar,
Amerikan faşistleri.

Emperyalist ve komprador,

Ekin kısa inek yüksek bir anda gördü enik
Kilit vursan kulübeye, aklına düştü itlik
Şekil bu ya işlek yoldan anası etti eşlik
Sirke içmiş gibi sanki, gidiyor esrik esrik

Katır Tarık inatçıdır; tarlaya koşar artık

Kaidesiz bir şekilde yaşarsa kişizade
Akide şekeri gibi erir gider kaide
Fedai sanır kendini her gün verir ifade
Daire var idare yok; ona neyler irade?
Deniz görmek bir insanı bırakır iken zinde
Asaletsiz olduğunda tükenir asilzade

Temmuz güneşinde, yaz sıcağında
Gölgemi peşimden sürüklüyorum.
Gönül atölyemde, aşk ocağında
Küllenmiş ateşi körüklüyorum.

Bir türlü anlamaz yâr firkatımı,

Ben kendimi kâmil insan sanırdım,
Cahillerden ders alınca anladım.
İnsanları sözde iyi tanırdım,
Fikirlerim ters olunca anladım.

Kimileri gıcık olmuş tipime,

(Kazak Abdal’a Nazire)

Kızacaklar kızsın bana,
Bu sözlerim tüm cihana.
Kim kıyarsa bir fidana,
Anasını, avradını…

“İnsan eşit olsun” diye,
Biz adalet istiyoruz!
“Hak arayan bulsun” diye,
Biz adalet istiyoruz!

Bol keseden çekip nutuk,

Yaşamadan heba oldu genç ömrüm,
Hüznüm damar damar kasıyor beni.
Yargısız infaza uğradı gönlüm,
Yâr zülfün telinde asıyor beni.

Yüce dağlar gibi başımda duman,

Sen gideli ben kendime
Gelemedim ahu gözlüm.
Seni kime sorsam, kime?
Bilemedim ahu gözlüm.

Seni sevdim, düştüm aşka