Bahar gelip Mayıs ayı, türlü çiçek açarken
Yazı yaban buram buram mis kokular saçarken,
Bal arısı bir çiçekten diğerine uçarken,
Gelin gibi süslenirim, benim adım: Gelincik.
Kimse bilmez bana göre benim de bir yaram var,
Deli miyim, Veli miyim
Beni benden seçemedim.
Tek yarışım kendim ile
Bir kendimi geçemedim
Ruhum tutsak kaldı tende
Deli gönül bir kararda durmadı,
Âlemin sersemi miyim, ben neyim?
Attığım taş hedefine varmadı,
İnsanların kemi miyim, ben neyim?
Bakarım ki eller kisb-i kârında,
Kimler geldi, kimler geçti kapımdan,
Benim sadık yârim yine yoksulluk.
Çok hoşlandı yamuk yumuk yapımdan,
Benim sadık yârim yine yoksulluk.
Şu zenginlik hiç sözümü tutmadı,
Bana “sesi yok” demişler,
Hecelerde benim sesim.
Birleşir yüreğe işler,
Tümcelerde benim sesim.
İnsanlık yolunda ülkü,
Sözümün üstüne söz varmış meğer
Anlağı bilenler beriye gelsin
Usta görsem başım göklere değer
Çaylağı bilenler beriye gelsin
Fışkını, budağı, çırpıyı, dalı
Yoksuldan her şeyi alan zenginler!
Şehitlik makamın almıyorsunuz.
Askerde vatanı biz koruyoruz;
Yiğitlerinizi salmıyorsunuz.
Yoksul kanı, canı sizlere mama
Şu sineme düşen aşkın közünden,
Daha fazla yakan har bulamadım.
Ağrı Dağın gezdim kuzey yüzünden,
Yanan yüreğime kar bulamadım.
Bağrıma vurdular bir kızgın dağı,
Yanlış söylüyorsam “dur” deyin bana,
İnsanı insana kul etti bunlar.
Kolonlar kesilmiş, çöküyor bina
Geçer paramızı pul etti bunlar.
Soframızda çoluk çocuk sersefil,
Bu yaraya halkım vursun neşteri,
Yoksa iyi olmaz yaram var yaram!
Bu derdi satamam, çıkmaz müşteri
Bedenimden ağır daram var daram!
Halk düşmanlarını haklasam bile,
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!