Ozan Bindebir Şiirleri - Şair Ozan Bindebir

Arif olan insan ulu çınardır;
Meyvesi olmasa, gölgesi yeter.
Sözleri kaynaktan berrak pınardır;
Huzurlu çevresi, bölgesi yeter.

İnsanlıktan uzak cahil cühela;

İnsanlardan evvel insanlık ölmüş,
Bir hukuku vardır savaşın bile.
Böylesine vahşet nerde görülmüş?
İnsan doğranıyor testere ile.

Gelen görüntüler yüreği dağlar,

Sitemi vardı nankör hayata,
Sitemi vardı bozuk sisteme,
Dayanamıyordu;
Haksızlığa, soysuzluğa, yolsuzluğa..
Mertti, yiğitti.
“Benden bahsetsinler”, diye yaşamıyordu hayatı.

Hele bakın memleket ne hallerde!
Yolsuzlukta buluyorlar zirveyi.
Çıkarların örtüştüğü her yerde,
Birbirine yapıyorlar cilveyi.

Eşitleyip uzun ile kısayı,

Behey felek senin gibi böyle biaman bulunmaz
Senden gelen bu derdime aradım derman bulunmaz
Kimden aldın sen bu emri ortada ferman bulunmaz
Bir güldürsen on ağlattın böyle bir düşman bulunmaz
Bu Dünyaya geldiğine ben gibi pişman bulunmaz

Öyle bir düzene kaldık erenler!
Savcılar hakimi yargılar oldu.
Rüşvet alıp yine rüşvet verenler,
İftirayla insan sorgular oldu.

Öğretmenin yeri imama kaldı,

Haramiler! Bu ses halkın sesidir
Yediğiniz yeter artık yeter be!
Halkı tehdit etmek neyin nesidir?
Korkan, sizden beter olsun, beter be!

Aydınları tutup hapse koydunuz,

(Harfleme Örneği)

Gözlerimden akar (Ye) vü (Elif) (Şın)................(yaş)
İşim gücüm oldu (Ze) vü (Elif) (Ra)..................(zâr)
Senin bağrın olmuş (Ta) vü (Elif) (Şın).............(taş)
Anlamadın beni (Ya) vü (Elif) (Ra) ..................(yâr)

Sen tamam ozansın, ben binde/birim
Binde/bir ben miyim, sen misin dostum?
Yükseklerden uçmam, bilirim yerim
Binde/bir ben miyim, sen misin dostum?

Aşk olsun sözüne cevap verene;

Nazlı yâr elimden tutsa,
Otursak bir taş üstüne.
Sevincimden akıp gitse;
Gözden yaşım yaş üstüne.

Bana niye küskün ise