Ozan Bindebir Şiirleri - Şair Ozan Bindebir

Düşmanı vatandan kovduk en önce,
Cumhuriyet Yurda Ata’mla geldi.
Gösteri, toplantı, özgür düşünce
Cumhuriyet Yurda Ata’mla geldi.

Saltanat son buldu, birey olduk biz

“Kaçan balık büyük olur”
“Kara haber tez duyulur”
“Sağır duymazsa uydurur”
Ne güzel atasözleri…

“İşleyen demir pas tutmaz”

Dostlarım diyorlar “kime aşıksın?”
Aşka âşık oldum, sevdam var benim.
İtirazı olan ortaya çıksın!
Dostumu bilmekte faydam var benim.

Bu dünyada kalır dünyanın varı,

(Üç Şiir Bir Arada)

Değişmem dünya zevkine, Her gün aşka yansam bile
Ben böyle bir aşka düştüm, Yine de sevdim seviştim.
Çıktım her zevkin fevkine, Dilden dile düşsem bile
Ben böyle bir aşka düştüm, Yâr ile güldüm gülüştüm.

Bin Sekiz Yüz Doksan Dördün güzünde,
Dünyaya açılmış gözü Veysel’in.
“Ayıpınar” denen mevki düzünde
Toprağa belenmiş yüzü Veysel’in.

Babası Ahmet’le anne Gülizar

Nerden geldim ise geri giderim
Benim aslım neslim kara topraktır.
Her dem gerçek olan yolu güderim
Benim aslım neslim kara topraktır.

“Dört anasır” aynı vardan kardeşiz

(Amcazâde)

Ankara’da Amcazâde akşamdan ayarlamış
Apartmandan ayrılarak aramış akranları…
Alabalık, Akçaabat almış ama ahmakça
Abartarak abanmış; aşırmış akmantarı.

(Hikâyeli Türkü)

Ondördünde dolunayım
Kirpiği ok, kaşı yayım
Kurban kabul oluyorsa,
Sana kurban ben olayım.

Özücoş’um beni benden götürür,
Âşığın derdine derman bulunmaz.
Birisi söz açar, biri bitirir
Noktaya virgüle ferman bulunmaz.

Leke almış ak-itlere
“Aloş” derler bizde gardaş.
Ayaktaki poşetlere
“Galoş” derler bizde gardaş.

Kanar aynı vaazlara,