Ozan Bindebir Şiirleri - Şair Ozan Bindebir

İnsanlardan evvel insanlık ölmüş,
Bir hukuku vardır savaşın bile.
Böylesine vahşet nerde görülmüş?
İnsan doğranıyor testere ile.

Gelen görüntüler yüreği dağlar,

Birkaç hain pazarlıyor ülkeyi,
Baştanbaşa memleketim işgalde.
Çiğnediler değişmeyen ilkeyi,
Baştanbaşa memleketim işgalde.

Üretimi dış güçlere emanet,

Tepeden tırnağa bak, bir daha göremezsin
Bir sonraki gelişim tabutta olur belki.
Saracaksan şimdi sar, o zaman saramazsın
Bedenim bir kaç metre kaputta olur belki.

Benliğini sardıysa sendeki asi gurur,

Geninde çakallık varmış, aklın kalmış kemikte;
Ağzına çok kemik alma, kalır sonra imikte!
İnsan doğan çoktur amma; kolay mı adam olmak?
Çakallığın suratında, sırıtıyor mimikte…

(8+7)

Aslı gibi kaçtın bak diyar diyar,
Kerem eyleyip de bekleyiversen.
Benim sevgim sana yetişmedi yar,
Ucuna sevgini ekleyiversen…

29.05.2017

Ela gözlerini sevdiğim dilber
Kerem eyle, beni Kerem eyleme!
Adını dilimde eyledim ezber
Kerem eyle, beni Kerem eyleme!

Gündüz hayalimde görürüm seni

Ye bakalım çekirgeyi, güveyi
Kırkayağı, solucanı, meyveyi
Yağsız tavuk, yumurtayı, sebzeyi
Kustururlar bir gün kibirli kirpi!

Yedi bin dikenin sanki ok gibi

M A K A M
A Y I Y A
K I L I K
A Y I Y A
M A K A M

Güzellere dil dökerdim,
Nazı kaldıramaz oldum.
Ceylanlar gibi sekerdim,
Dizi kaldıramaz oldum.

Ne dağ derdim ne de dere,

Bütün dengeleri altüst edecek,
Kanal İstanbul’u istemiyoruz!
Bunca millî servet boşa gidecek,
Kanal İstanbul’u istemiyoruz!

Tuzlu su karışır Terkos Gölü’ne,