Ozan Bindebir Şiirleri - Şair Ozan Bindebir

Ömrüm baharında sarardım soldum
Hazan rüzgârları esti, nerdesin?
Neşemden eser yok, dert ile doldum
Sevdiğin hayata küstü, nerdesin?

Sendin şu gönlümün bir tek güzeli

Beni görüp yol üstüne,
Çıkan güzel, neredesin?
Saçlarını bel üstüne,
Döken güzel, neredesin?

Kim ayırdı seni benden

Hakk’ın varlığında vücuda gelmiş
Âşığa da maşuk ne güzel uymuş
Birisi batarken biri yücelmiş
Karanlığa ışık ne güzel uymuş

Sevgi gören deli dahi çıldırmaz

Varoluşu oku, evreni tanı!
Göreceksin tufan nedir, Nuh nedir?
Yirmi beş element besler insanı,
Bilir misin, beden nedir, ruh nedir?

Kütle çekimiyle oluşur denge,

Dünyaya geleli gülmedi yüzüm,
Çileli ömrümden bıksam ne fayda…
Gülümser göründüm, ağlarken özüm
Mutluluk maskesi taksam ne fayda…

Dost bildim yanında yerim olmadı,

Ben diyemem eller bilmez, ciğerim büryan içinde
Yürek yağım erir gider, ışıtmaz şamdan içinde
Yırtılan yoksul yakası, bu beyler seyran içinde
Vicdanları esir düşmüş, bir deri cüzdan içinde
Emekçiler sefalette, dert gizli derman içinde
Üretim yok, her şey ithal, memleket buhran içinde

Yakın gelecek ikbaldir
Halkına büyük moraldir
... O da Mustafa Kemâl’dir
Ondaki başka ahvaldir
Duruşu bir başka haldir
... O da Mustafa Kemâl’dir

Ak gerdanda ben olaydım,
Omzundaki yen olaydım,
Bir ipeksi ten olaydım,
Can olaydım kan olaydım.

Gideceği yön olaydım,

Ben sana ne yaptım vefasız canan?
Dertten derde saldın artık yeter be!
Ne kusur yaptım da yaptın feveran
Aklımı sen aldın artık yeter be!

Yâr olan canana vurmaz karayı,

Karşımda durup da görk eder gibi,
Siyah zülüflerin tararsın güzel.
Gönül yaylasında herk eder gibi,
Bağrımı ikiye yararsın güzel.

Göğsünde saydığım siyah benleri,