Ozan Bindebir Şiirleri - Şair Ozan Bindebir

Seher vakti çıksan cama,
Yüzünü görsem güzelim.
İzin versen bu adama,
Yanına varsam güzelim.

Bir anda gelsek göz göze,

Dost gönlünde bir iz bırak, “aşk” yazmaya harf eyle!
Konuşmadan önce düşün, sözün sonra sarf eyle!
Gurbet seni ayırsa da, bir name yaz, sal gitsin;
Gözyaşını pul diye bas, yüreğini zarf eyle!

Aşk öyle bir duygudur ki, herkes bilmez bu hali

(Gazel)

Mef ’û lü me fâ / ‘î lü me fâ / ’î lü fa ’û lün
─ ─ . . ─ / ─ . . ─ / ─ . . ─ ─

Türk milletinin varlığının tescilidir bak!

S Seni sevdiğime hiç inanmadın
A Açılsın bir yeni sayfa sevdiğim
N Nice zaman geçti adım anmadın
A Adımı çıkardın safa sevdiğim

S Sana sefa, bana cefa mubah mı

Şu Ordu’nun güzelleri fındık topluyor
Yine benim bu gönlümü hüzün kaplıyor
Benim ceren boylu yârim ele bakarken;
Sanki benim yüreğime hançer saplıyor

Gökyüzüne bulut çöker, dağlar puslanır

Kime ne faydası var savaşların?
Yaşamayı böyle zor eylemeyin!
Gezegende hayat bitecek yarın,
Özgürlüğü tutsak, tor eylemeyin!

Bülbüller gülüne şakısın bağda,

Bu ülkeyi yönetenden,
İşsizlere iş isterim.
Çekilmeden canım tenden,
Soframıza aş isterim.

Hakikate aklı eren,

Açlıktan nefesin kokardı senin,
Nerden buldun ulan bunca parayı?
Ne yiyip içersin, semirmiş tenin
Nerden buldun ulan bunca parayı?

Daha dün aç iken ne zaman doydun,

Ömrüm baharında sarardım soldum
Hazan rüzgârları esti, nerdesin?
Neşemden eser yok, dert ile doldum
Sevdiğin hayata küstü, nerdesin?

Sendin şu gönlümün bir tek güzeli

Beni görüp yol üstüne,
Çıkan güzel, neredesin?
Saçlarını bel üstüne,
Döken güzel, neredesin?

Kim ayırdı seni benden