Ozan Bindebir Şiirleri - Şair Ozan Bindebir

“Gayri zamlar otomatik” diyorsun
Zam üstüne zam yapmazsan küserim.
“Bu başka bir matematik” diyorsun
Yüzde/yüz’lük tam yapmazsan küserim.

Atlar gibi uyuyoruz ayakta

İnsanın kendince kutsal değeri,
Kendisine benzediği içindir.
Ondan farklı düşününce diğeri,
Ona düşman olmak acep niçindir?

Aşkımı tazele, dedim güzele
Tutuştuk el ele, koptu zelzele
Gördü bir hergele, başka mesele
Yanıma gel hele gadan alayım.

Bu gönlüm heveste, zülüfler deste

(Tekrir Sanatı, tek uyaklı murabba koşma)

Temizsin yâr yeni yanmış kül kadar,
Temizsin yâr yeni yunmuş tül kadar,
Temizsin yâr yeni açmış gül kadar,
Sana nasıl dokunayım sevdiğim?

Çıktım Kayalar’a, baktım aşağı
Alideresi’nde buğday başağı
Yiğit olur Karaoluk uşağı
İşte bunlar Karaoluk Köyümde.

Büyükkis, Küçükkis toprağı yanık

Üretken yüreğin zeval görmesin,
Sağlıkla kalasın İsmail Hocam.
Yaradan sıkıntı, cefa vermesin;
Mutluluk bulasın İsmail Hocam.

Sivas ilimizden, ilçe Gürün’den

Amerika, duy sesimi, bak hele!
Sakın bize demokrasi getirme!
İnsan kanı içen obur hergele,
Sakın bize demokrasi getirme!

Yerlilere kırım yapıp durdunuz,

Gel itiraf edeyim yâr,
Aşk kalesin yıkamadım.
Hatırana bir sözüm var,
Ben o sözden çıkamadım.

Sen inan ya da inanma,

Keyif tıkır ağalarda, beylerde
“İzindeyiz Ata’m!”, halen dönmedik.
Aramayın terk edilmiş köylerde!
“İzindeyiz Ata’m!”, halen dönmedik.

Biraz yetki verdik diye, kizire

Arif olan insan ulu çınardır;
Meyvesi olmasa, gölgesi yeter.
Sözleri kaynaktan berrak pınardır;
Huzurlu çevresi, bölgesi yeter.

İnsanlıktan uzak cahil cühela;