Madımak’ta insan yakan Yezitler,
Yine ortalara çıktılar bugün.
Bunlardan korkar mı bizim yiğitler?
Vakarla meydana aktılar bugün.
İnsanı sevmektir; vatan sevgisi…
Yurdumun şu güzel yemeklerini
Bir yesem bir yesem bir daha yesem
Tatlı, pasta, kete, çöreklerini
Bir yesem bir yesem bir daha yesem
Adana
İlkbahar demiş ki:
Tabiat canlanır ben geldiğimde.
Karlar erir, havalar ısınır, güneş kendini gösterir.
Canlanır börtü böcek.
Her güzellik bana benzetilir.
Ben en güzel mevsimim.
Hak vaki olursa aslıma döner,
Ben de eller gibi toprak olurum.
Bacasız odada ışığım söner,
Güneşli dünyada otlak olurum.
Her yaşama sebep var bir bahane,
Dünyaları ekip biçsen, dane saman bir yerde
Ekip biçen tüm insanlar yine harmana muhtaç.
Yem yedirsen su içirsen hayvana her seferde
Bakarsın ki işkembesi kuru samana muhtaç.
Akan suya setler çeksen, sızar yolunu bulur
Meydanda kaldım / aşkınla soldum / bir gonca güldüm / fuldan sayarlar (a)
Aşkınla soldum / bir gonca güldüm / fuldan sayarlar /duldan sayarlar (a)
Bir gonca güldüm / fuldan sayarlar /duldan sayarlar /zuldan sayarlar (a)
Fuldan sayarlar /duldan sayarlar /zuldan sayarlar / çuldan sayarlar (a)
Farzet ki bir gün /olsam da sürgün/ herkeste her gün / mihman kalınmaz (b)
Görsene sevdiğim berbat halimi
Başını çevirip beni görsene
Sarsana sarılıp tutup belimi
Döşünü döşüme verip sarsana
Yanarım aşkına içer kanarım
Ey koca yürekli Musa Eroğlu!
Toros Dağlarının özü var sende.
Kumaçukuru’ndan Musa’nın oğlu,
Öyle bir babanın tözü var sende.
Âşık olan anlar böyle bir hâlden,
Dudakların kiraz, gerdanın beyaz
Her mevsim bahar, yaz; değmemiş ayaz
Şahından da şahbaz, bu ne cilve naz?
Söyle hele biraz, fettan mısın sen?
Göğüslerin serkeş, füzelere eş
Yolda yaya, dokuz aya
Bu dünyaya gelemedim.
Geldim güya, bir dak’kaya
Doyasıya gülemedim.
Yollarım dar, dağlarım kar
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!