Ozan Bindebir Şiirleri - Şair Ozan Bindebir

Zararsız bir insan olmak arzumuz
Zamane işte bu düsturu bilmez
Zarar-ı kârını bilmeyen çulsuz
Zekice alacak desturu bilmez.

Züğürt kuyumcunun sofrası kapsız,

Sekiz Mart Gününü sorarsan bana,
“Dünya’da Emekçi Kadınlar Günü”
Böylesi bir günü atma yabana,
“Dünya’da Emekçi Kadınlar Günü”

New York’ta direndi tam kırk bin kadın

Dünya düzenine aklım ermiyor,
Kimi bayram eder, kimisi yasta.
Bunca aç insanı kimse görmüyor,
Kimisi ölüyor, kimisi hasta.

Maaşlar eriyor, zam üstüne zam.

(Ozan Garip Yadigâr Üstad’a cevaben)

Dur, diyorsun Üstadım, duracak zaman değil
Mücadele gerekli zalim ile şer ile
Kim demiş ki bizlere, “benim önümde eğil”
Ölürüz, eğilmeyiz! Yüzseler hançer ile

Ne yapsam da ne etsem de nafile
Hiçbir düzen tutamadım velhasıl.
Kim iş tutar benim gibi saf ile
Hiçbir düzen tutamadım velhasıl.

Kuruyemiş işi yaptım bir ara

Sekiz bin dil sözcüğünü toplasan,
Senin bir çift sözün etmez sevdiğim.
Yeryüzünü denizlerle kaplasan,
Bir tek mavi gözün etmez sevdiğim.

Kalem parmak, pamuk gibi ak eller,

Dünyayı kapsayan topluluk olmuş;
“Evrensel müziğe gönül verenler”
Özgür düşünceyi burada bulmuş;
“Evrensel müziğe gönül verenler”

“Toplumu sanatla güldür!” demişler.

Yüzünüze basa basa dolaştım,
Hakkınızı helâl edin ey dağlar!
Patika yollardan yâre ulaştım,
Hakkınızı helâl edin ey dağlar!

Çiğdem, nevruz söktüm, mantar topladım

Harmana girdi de çıkmak bilmedi,
Karnını tok etti düven öküzü.
Birazcık tıpayı sıkmak bilmedi,
Her yanı bok etti düven öküzü.

Malamayı yiye yiye bitirdi,

Sömürü düzenin çarkı işlerken,
İşçinin hakkını yutuyor, beyler!
Mazlumları haksız yere fişlerken,
Zamanımız boşa yitiyor, beyler!

Katliam benzeri işçi ölüyor,